ارتباطي

امروزه زبان با چهار ركن اصلي: شنيدن، گفتن، نوشتن و خواندن، كامل ترين وضعيت ارتباطي را پيدا كرده است. ولي انسانها آرزو دارند روزي برسد كه درك فكر افراد راحت تر صورت گيرد، مثلاً بتوان در يك چشم به هم زدن انبوه اطلاعات و اخبار را به ديگران منتقل كرد و يا بدون حرف زدن ديگران و بدون مداخله گوش در شنيدن و بدون اندام گفتاري در سخن گفتن و نوشتار بتوانيم از نيات ديگران آگاه شويم و به افكار آنان دست يابيم.
علم تله پاتي و هيپنوتيزم در جهت دستيابي به اين آرزوي انسان حركت مي كند و موفقيت هاي چشمگيري نيز عايد انسان گرديده است. هر يك از شما از طريق وسايل ارتباط جمعي به اين نكات برخورد كرده ايد كه:
* يك مرتاض هندي با قدرت نگاه خود قطاري را از حركت باز داشت!!
* زني در شوروي قادر است از طريق نگاه، از پشت ديوار با خبر شود!!
* مردي كه تكنيسين هواپيما بود و بر اثر سقوط از روي بال هواپيما دچار به هم ريختگي عصبي گرديده است قادر است با نگاه كردن به افراد از گذشته و آينده آنها باخبر شود!!
* فردي كه قدرت بينايي خارق العاده اي دارد بدون استفاده از هيچ دستگاه پزشكي قادر است سنگ مثانه و سنگ كليه را در داخل بدن انسان تشخيص دهد!! و...
چشم، يكي از اعضاي بسيار حساس موجود زنده از جمله انسان است، در دايره يادگيري انسان بيشترين سهم آموخته ها از طريق قوه باصره يا بينايي است. روانشناسان يادگيري، سهم بينايي را در بين حواس پنجگانه انسان در دايره يادگيري ۸۱% ذكر كرده اند كه در مقابل ۱۳% سهم شنوايي و ۵/۳% قوه بويايي و ۵/۱% قوه چشايي بسيار بالاست. افراد ناشنوا كه قدرت شنيداري ندارند، چشم را جايگزين گوش مي كنند به نحوي كه با تمركز بر روي لب خواني و گفتارخواني قادرند حتي از نيمرخ صحبت ديگران را بفهمند. نظر به اين كه بيش از يك سوم از حروف فارسي، حلقوي و حنجره اي است و از نظر و ديد يك ناشنوا پنهان و ناپيداست حدس زدن جايگاه حروف در موقع اداي جملات كاري بس دشوار و توان فرساست، ولي ناشنوايان به دليل نياز، به آن پرداخته  و مسلط مي شوند. ناشنوايان با به كارگيري مداوم چشم بيش از افراد عادي و شنوا از نظر بينايي مهارت پيدا مي كنند و قادر به انجام امور حساس و ظريفي كه به مهارت چشم نياز دارد، خواهند شد. به همين سبب ناشنوايان از عهده انجام كارهاي عملي كه به هماهنگي ديد و دست نياز دارد به خوبي برمي آيند.
«كامران رحيمي» مؤلف كتاب «آدمهاي سنگي» كه خود ناشنواست از قدرت بينايي فوق العاده  خود تعجب مي كند و مي گويد: «وقتي كه كمبود خواب نداشتم و در حالت عادي بودم مي توانستم با يك نگاه فكر ديگران را بخوانم و به آنها فرمان دهم و هر طور كه بخواهم آنها را جابه جا كنم.»
مردم مي گويند: «پشت ديوار سكوت چه خبر است؟»
«راه خاموش موفقيت چگونه است؟ چه هياهويي در دنياي سكوت وجود دارد.»
«گراهام بل» يكي از پيشكسوتان آموزش ناشنوايان در جهان معتقد بود كه: «ناشنوا بايد با چشم خود بشنود.» بنابر اين در تعليم و تربيت و زندگي يك ناشنوا، چشم مركز يادگيري و نگاه؛ محل فرهنگ، و سكوت، همه حرف است. اين راز نگاه و اين پيچيدگي ارتباط و اين فن مرموز مراوده است كه شاعر بزرگي چون «غلامعلي رعدي آذرخشي» را واداشته كه پرده از اسرار نگاه برادر كر و لالش بردارد و قصيده اي زيبا بسرايد.